Inschrijven

Van aanvraag tot opname...

Wij beseffen ten zeerste dat uw overweging om te verhuizen naar het woon- en zorgcentrum heel wat vragen met zich meebrengt. Met onderstaande informatie willen we graag uw vertrouwen winnen en u alvast laten kennismaken met onze opnameprocedure.

Een inschrijving

In ons woon- en zorgcentrum vinden we het belangrijk dat een aanvraag tot opname door de oudere zelf gebeurt (indien mogelijk). De aanvraag wordt opgenomen in een wachtlijst naargelang het zorgprofiel. Kandidaat-bewoners van de gemeente Neerpelt genieten echter voorrang.

Wanneer er een kamer vrij komt, wordt aan de hand van volgende criteria bepaald wie kan opgenomen worden:

  • Zorgprofiel a.d.h.v. katz-schaal
  • Woonplaats van de kandidaat-bewoner
  • Datum van inschrijving

Gedurende de wachttijd

Indien, om bepaalde reden, een inschrijving in ons Woon- en zorgcentrum niet meer nodig zou zijn, gelieve ons dan hiervan op de hoogte te brengen. Zo kunnen wij onze wachtlijsten up-to-date houden.

Indien, gedurende de wachttijd, uw behoefte aan zorg wijzigt, is het belangrijk ons hiervan op de hoogte te brengen. Op die manier kunnen wij eventuele wijzigingen op de wachtlijst doorvoeren. U mag ook steeds een nieuwe katz-schaal binnenbrengen bij eventuele wijzigingen.

De opname

Indien u aan de beurt bent, wordt u steeds verwittigd. U bent vrij in uw beslissing om naar ons woon- en zorgcentrum te verhuizen. Wanneer u het  desbetreffende aanbod zou weigeren, wordt u terug onderaan de wachtlijst geplaatst.

Voor de opname plaatsvindt, wordt u uitgenodigd voor een gesprek waarin we enerzijds willen polsen naar uw verwachtingen, wensen, zorgen,… en anderzijds enkele administratieve en praktische zaken overlopen.

"Je kunt je niet voorstellen hoe het is om in een woon- en zorgcentrum te wonen. Je moet het echt zelf ervaren.  Ik was hier 3 maanden in kortverblijf. Ik zat al met mijn gedachten thuis, toen ik de kans kreeg om in deze kamer te wonen. Het was een zware beslissing, maar ik wist dat het het niet anders kon. Het went wel, dacht ik, het moet zijn tijd hebben. Maar toen ik de papieren in orde moest maken, voelde ik mij heel vreemd. Het was ineens definitief. Je moet zoveel achterlaten. Het zijn niet alleen de meubelen. Het is je verleden, een stuk van je leven... Ik herinner mij nog heel goed het moment dat ik thuis de deur dichttrok en voorgoed in het rusthuis kwam wonen."